Nieuwegeiner Zamir M. moet 15 jaar de cel in voor doden studente – De Digitale Stad Nieuwegein

Nieuwegeiner Zamir M. moet 15 jaar de cel in voor doden studente - De Digitale Stad Nieuwegein
Hoe studente Laura Korsman om het leven kwam door haar stalker
Zamir M. uit Nieuwegein heeft vandaag zijn straf gekregen in de zaak-Laura Korsman. De Nieuwegeiner werd ervan verdacht dat hij de Utrechtse studente met tientallen messteken heeft gedood in haar studentenhuis aan de Bosboomstraat. Zamir M. werd een dag later opgepakt op de Fagotlaan in Nieuwegein.

De verdachte was Laura’s ex-vriend en zou niet hebben kunnen verkroppen dat ze de relatie had verbroken. Op de dag van de moord drong hij haar huis binnen via het balkon. Het Openbaar Ministerie denkt dat hij het slachtoffer heeft gestalkt en op 11 juli vorig jaar met een vooropgezet plan heeft gedood. M. was eerder een locatie- en contactverbod opgelegd. Volgens deskundigen heeft Zamir M. een persoonlijkheidsstoornis.

De serviceafdeling is te bereiken op telefoonnummer 088 – 0505 050. De servicepagina kun je hier vinden. Klik hier om direct de Krant.ad.nl te lezen.

De rechtbank in Utrecht heeft de Nieuwegeiner Zamir M. vandaag veroordeeld tot een gevangenisstraf van 15 jaar cel met tbs met dwangverpleging voor het doodsteken van Laura Korsman. Het OM had 18 jaar celstraf geëist en tbs met dwangverpleging maar kan zich goed vinden in de straf die  vandaag is uitgesproken.

Op de bewuste dag drong M. de woning van Korsman binnen, via een balkon. Hij was gewapend met een mes, waarmee hij haar 26 steken heeft toegebracht. Volgens de rechtbank heeft hij de vrouw met vooropgezet plan van het leven beroofd. Het mes was afkomstig uit een messenset van M. Hij had een latexhandschoen aangetrokken voordat hij toesloeg, om te voorkomen dat hij sporen zou achterlaten. Voorafgaand aan de moord hield hij zich urenlang in de buurt van de woning van het slachtoffer op.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

De rechtbank rekent M. zwaar aan dat hij steeds wisselende verklaringen heeft afgelegd, zonder openheid van zaken te geven en zijn verantwoordelijkheid te nemen. Zijn laatste verklaring kwam erop neer dat Korsman het mes heeft getrokken, hem daarmee heeft bedreigd en zichzelf tijdens de daaropvolgende worsteling twee fatale steken heeft toegebracht. De rechtbank gelooft niets van dat verhaal.

Niets op deze site mag op welke manier dan ook gekopieerd, gebruikt of op andere wijze gereproduceerd worden zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van Publics Eye Nederland ®

UTRECHT – De rechtbank in Utrecht heeft de 32-jarige Zamir M. veroordeeld tot vijftien jaar cel en tbs met dwangverpleging wegens de moord op de Utrechtse studente Laura Korsman. M. vermoordde de 24-jarige vrouw op 11 juli 2018 in haar woning aan de Bosboomstraat in Utrecht. Gruwelijk en mensonterend, zo omschreef de rechter het misdrijf.

De ouders van Korsman komen woensdag 11 juli iets na het middaguur thuis als de vader nog even het laatste nieuws wil bekijken op zijn mobiel. Hij begint te vloeken en toont zijn vrouw de foto op het AD. Ze leest de tekst: Dode vrouw gevonden in woning aan Bosboomstraat in Utrecht. Daar woont Laura.

Ze proberen hun dochter te bellen, maar die is tegen haar gewoontes in niet bereikbaar. Haar broer besluit de politie te bellen. Na vele malen doorschakelen en een half uur later krijgt hij een agente aan de telefoon. “Is de politie nog niet bij jullie aan de deur geweest?”, krijgt hij verbaasd te horen.

Deskundigen hebben een persoonlijkheidsstoornis bij M. vastgesteld en tbs geadviseerd, ook omdat de kans op herhaling groot is. Het Openbaar Ministerie had achttien jaar en tbs met dwangverpleging geëist. De rechtbank strafte lager omdat M. verminderd toerekeningsvatbaar wordt geacht.

Momenten later gebeurt dit alsnog. Twee mannen van de recherche melden zich bij de woning van de familie. “Jullie dochter is door een misdrijf om het leven gekomen”, zeggen ze.

Twee dagen later zitten de ouders van Laura bij een uitvaartondernemer. “Dat moment voelt als verraad”, omschrijft de vrouw haar gevoelens.

“We hadden Laura nog steeds niet gezien en we moesten het al hebben over in welke kist ze begraven zou worden. Het kon nog een foute grap zijn.”

Later die avond mag ze eindelijk haar dochter zien. In shock ziet ze welk geweld haar dochter is aangedaan. Het lichaam telt meer dan dertig snij- en steekwonden. Maar door wie? En vooral: wáárom?

Kort na het aantreffen van het lichaam van de vrouw, kan er een verdachte worden aangehouden. Het is de inmiddels 32-jarige M. uit Nieuwegein. De ex-vriend van Korsman tegen wie ze op 2 juli aangifte had gedaan van wekenlange stalking.

Zo ook die avond voor haar dood. M. heeft inmiddels een contact- en straatverbod opgelegd gekregen, maar dat weerhoudt hem er volgens het OM niet van om Korsman op 10 juli te volgen naar Amsterdam.

Op een van de telefoons van M. wordt een berichtenwisseling gevonden waaruit blijkt dat hij zich heeft voorgedaan als een kennis van een vriendin van Korsman. Zo achterhaalt hij waar de vrouw die avond is.

Camerabeelden van het poppodium in Amsterdam leggen vast hoe M. Korsman meerdere malen volgt naar de rookruimte. Haar aanspreken doet hij niet.

M. spreekt van een toevallige ontmoeting. Hij is dj en bezoekt wel vaker feestjes. Verder zegt hij flink onder invloed te zijn geweest van drank en drugs.

“Een fles Jack Daniëls, twee pillen, een jointje, een aantal shotjes en ketamine”, verduidelijkt hij. In die toestand rijdt hij van Amsterdam naar Utrecht, daar waar Korsman woont in een rijtjeshuis in de Schildersbuurt.

Hij belt aan bij de buren met het verhaal dat hij zijn sleutels vergeten is. De vrouw die opendoet, woont er nog maar net en gelooft het verhaal van M. Ze laat hem binnen en via de achterkant komt hij in de gezamenlijk tuin terecht.

Wat er zich verder die avond afspeelt is nu eindelijk helder geworden, vertelt M. op zitting. Zijn eerdere verklaring dat Laura is omgebracht door mensen van een motorclub klopt inderdaad niet.

Hij legt uit het balkon van het studentenhuis op te zijn geklommen en Korsman in de gang tegen te zijn gekomen. Ze schrikt, maar staat hem te woord.

Ze praten in haar kamer als er om onbekende reden ruzie ontstaat. Korsman haalt vanachter de bank een mes tevoorschijn. In de worsteling die ontstaat, komt het mes volgens M. “dodelijk” op hem af.

Door het verweer van M. snijdt Korsman zichzelf twee keer. Het zijn de slagaderlijke verwondingen die een belangrijke rol bij haar dood spelen.

M. weet het mes af te pakken en in een waas steekt hij “verwoestend op haar in”. “Uit noodweer?”, vraagt de rechtbank. “Ja”, is zijn antwoord.

De officier van justitie hoort het verhaal van M. aan en spreekt woest over een verklaring “vol leugens”. Hij besluit ter plekke de strafeis met twee jaar te verhogen: achttien jaar cel.

In zijn requisitoir laat de officier weten wat er in de ogen van het OM is gebeurd. Van enige roes of overmatig gebruik van verdovende middelen is geen sprake. Het lijkt een tactische verklaring.

Het is juist een uitgestippeld plan. M. heeft een mes bij zich afkomstig uit de messenset die wordt aangetroffen in de garage van zijn oma. De plek waar M. verblijft.

Via het balkon en het dak weet hij in de kamer van Korsman terecht te komen. Daar steekt hij direct op haar in. Uit het ontbreken van afweerletsel bij de vrouw lijkt ze volkomen te zijn verrast.

“Hij heeft dood en verderf gezaaid en zijn verklaring is een trap na”, sluit de officier af. “Harteloos.”

Een gebrek aan empathie is een van de conclusies van het Pieter Baan Centrum (PBC). Deskundigen die hem onderzoeken, stellen vast dat hij “narcistisch en leugenachtig” is. “Hij heeft een superlatieve zelfpresentatie en de kans op herhaling is groot.”

Tbs met dwangverpleging is dan ook een logisch gevolg boven op de achttien jaar celstraf. “Vergelding moet een wezenlijk onderdeel van de straf zijn.”