Gruwelijke verkrachtingszaak Breukelen: wat bezielde Ingmar S.?

Gruwelijke verkrachtingszaak Breukelen: wat bezielde Ingmar S.?
OM eist tien jaar cel voor ontvoering en verkrachting in Breukelen
De serviceafdeling is te bereiken op telefoonnummer 088 – 0505 050. De servicepagina kun je hier vinden. Klik hier om direct de Krant.ad.nl te lezen.

Voor de rechtbank in Utrecht staat een man terecht die volgens justitie een vrouw uit Breukelen ontvoerde om haar meermalen te verkrachten. Op 15 maart zou Ingmar S. (45) op de Kanaaldijk-West in Breukelen het slachtoffer hebben bedreigd met een nepvuurwapen. Het Openbaar Ministerie eist tien jaar cel.

De vrouw dacht de man iets wilde vragen en daarom ontgrendelde ze haar auto. Hij stapte in en vroeg om haar pinpas haar pincode, al dreigend met het nepvuurwapen. Volgens de vrouw dwong hij haar vervolgens naar een recreatiegebied bij Nieuwer ter Aa te rijden waar hij haar volgens het Openbaar Ministerie de eerste keer heeft verkracht. Daarna reed hij terug naar zijn eigen auto en zou hij de vrouw in de kofferbak hebben gestopt. Hij bond haar vast met tiewraps en plakte tape over haar ogen.

Even verderop in Woerdense Verlaat stond de paardentrailer van S. en zijn gezin. Hij zou de vrouw daarin hebben opgesloten en een uur alleen hebben gelaten. Toen hij terugkwam zou hij haar opnieuw meerdere keren hebben verkracht. Daarna legde hij haar weer in de kofferbak van zijn auto, reed naar Diemen en liet het slachtoffer daar achter.

De echtgenoot van het slachtoffer had aangifte gedaan van vermissing na het aantreffen van haar lege auto en de politie was al op zoek naar de vrouw. Dankzij haar gedetailleerde verklaringen kwam de verdachte snel in beeld. Technisch onderzoek leverde ondersteunend bewijs voor haar verklaringen op. Op 18 maart kon de verdachte worden aangehouden.

De officier van justitie noemde S.: ‘een doodgewone man, met een goed inkomen, een mooi huis en een gezin’. In de rechtbank zei S. dat hij zich niets meer kan herinneren van de bewuste dag: ‘het is als een flits, ik kan me niets herinneren’. S. werkte als piloot maar zit al enige tijd thuis. Hij lijdt aan een schildklieraandoening. Tegenover de politie heeft hij gezegd dat hij de ‘kick van zijn werk miste en dat hij afleiding en iets spannends zocht.’

Bij onderzoek in het Pieterbaan Centrum is geen stoornis vastgesteld. Ook is vergeefs onderzocht of medicijngebruik zijn gedrag en zijn kennelijke geheugenverlies kan verklaren.

Dat maakt de gruwelijkheid van zijn daden nog moeilijker te begrijpen, benadrukte de officier van justitie die een gevangenisstraf van tien jaar tegen hem eiste.