We hebben echt bestuurskracht gemist

\We hebben echt bestuurskracht gemist\
Perry Telle (Hoornwijck Groep): Out of the Box denken helpt
,,Wij zijn blij dat er zes wethouders komen, want in de vorige periode met slechts vijf wethouders, hebben we echt bestuurskracht gemist en is er veel fout gegaan,” stelt fractievoorzitter en raadslid Marijke van der Meer.

In een open brief naar de collega-raadsleden geeft de partij vandaag nog een lijst met aandachtspunten mee voor op de onderhandelingstafel. Onder die aandachtspunten vallen onder meer de woningbouwplannen, de toegankelijkheid in de stad en kwalitatief betere zorg.

Ik ben als jongste bediende begonnen op 17 november 1986 bij Meijnders Ververgaert en de Ruitervertelt Telle. Veel fouten destijds gemaakt en daardoor ook veel geleerd. Ik heb geen ICT achtergrond maar was wel erg nieuwsgierig. Ik hou de verschillende ontwikkelingen op ICT gebied in onze branche, maar ook in de branches van onze klanten goed in de gaten. Hoe veranderen die branches en hebben we over vijf jaar nog wel bestaansrecht met zn allen? Wij houden onszelf op de hoogte van de verschillende ontwikkelingen op ICT gebied en proberen onze klanten voor te bereiden op de toekomst. Vaak gunnen klanten zichzelf geen tijd om even uit de onderneming te stappen en te onderzoeken waar ze staan en waar ze heen willen. Als Henry Ford geluisterd had naar de grote massa hadden we nu rijtuigen met meer paarden gehad in plaats van de auto. Steve Jobs gaf ons geen verbeterde Blackberry maar de Iphone. Out of the box denken helpt.

Het nieuwe stadsbestuur zal volgens verwachting in mei gepresenteerd worden. Het aantal wethouders in het college mag maximaal twintig procent bedragen van het aantal zetels in de raad, in Zoetermeer is dat 39. Er wordt afgerond naar het dichtstbijzijnde hele getal. Er geldt een minimum van twee wethouders in een gemeente. VVD zal als grootste partij in Zoetermeer (zeven zetels) twee wethouders afvaardigen.

Londen en zakendoen. Er gaat een hoop veranderen door de komst van de Brexit. Telle: Dit is voor het eerst dat we zoiets gaan meemaken. Ik denk dat elke verandering kansen biedt. De vraag is hoe je er mee om gaat. Ga je wachten tot het zover is of ga je nu maatregelen nemen? Een Oxford studie zegt dat het werk dat wij doen als adviseur voor 97% in 2025 niet meer nodig is. Dus nu tijd om daarover na te denken. In het begin van de vorige eeuw zat er op elke hoek een hoefsmid. Nu kennen we alleen maar automonteurs. Straks met de blockchain wordt alles geregeld door de kopende en verkopende partij zonder tussenkomst van partijen die zich bezighouden met registratie van facturen en grootboekrekeningen. Dan is ons werk er niet meer. Ik verwacht dat dat binnen vijf tot tien jaar gaat gebeuren. 

Om nu te zeggen dat er op ons kantoor een wilde borrelcultuur heerst, nou nee. Het ouderwetse slempen op een vrijdagmiddagborrel mis ik soms wel. Tijdens mijn prille kantoorjaren, in mijn geval eind jaren zeventig van de vorige eeuw, was een vrijmibo in de lokale kroeg het moment waar de hele week naar werd uitgekeken en de maandag daarop over gesproken bij de fax en de vooroorlogse printer.

Rookruimtes weg? Dan is omwonende de klos

Als junior-secretaresse waagde ik mij samen met collegaatjes tussen de carrièrejagers en andere op rooftocht zijnde individuen. Aan foute mannen geen gebrek. We lieten ons aanmatigende opmerkingen en een incidentele kneep in de jonge billen glimlachend welgevallen.

Rijswijkse klokkenluider bedankt na rel als erewacht op 4 mei

#metoo? Nooit van gehoord…je keek wel uit zeg. Jong en naïef, maar we stelden onze grenzen. Geen nachtelijke escapades of andere ongeoorloofde amoureuze uitspattingen. Braaf naar huis tegen de tijd dat er meer wijsheid in de kan dan in de man was. Maandagochtend moest je elkaar nog recht in de ogen kunnen kijken bij het faxapparaat.

Nederlander die vrouwen wilde helpen op Sri Lanka gemolesteerd

Las ik onlangs een artikel over vrijmibos in het Amsterdamse zakendistrict. Worden taferelen geschetst van als gold digger vermomde roofkippen, tongzoenend op de dansvloer en niet nader te omschrijven handelingen in de struiken. Wat een sneue bedoening. Tijdens het lezen verdwijnt mijn heimwee naar het vrijmibo-slempen geruisloos in het struikgewas.

Vanuit Zeeuws-Vlaanderen volgde Elsje Veth in 2011 haar hart naar Zoetermeer waar zij sindsdien samenwoont met fotograaf Chris van Dijke. Moeder van twee volwassen zoons en oma van kleinzoon Xavi. Werkt als fulltime secretaresse in Den Haag. In 2015 zag haar eerste letterkind, de bundel Neus snuiten en doorhoesten, het levenslicht. In december 2017 presenteerde Veth met Rafels haar tweede verhalenbundel. Mijn columns ademen charme, levenslust, wijn en hoge hakken uit. Met hier en daar een vleugje peper. Meer info; www.felizabet.wordpress.com en @elsjeschrijft.


Zoetermeer at Twitter: